W wielu częściach świata Przebudzenie doprowadziło do pokojowego rozejmu, ale w Tokio strach i zamieszanie tylko nasiliły walki. Przebudzeniu Shion towarzyszyły krzyki i wystrzały, a ona sama musiała wygrzebywać się spod ciał poległych. Znająca tylko poczucie zagrożenia i wszechobecną śmierć omniczka uciekła z gruzowiska i nie przestawała walczyć.

Całe tygodnie pod gołym niebem żyła w strachu, zabijając każdego, kogo napotkała. W tym samym czasie relacje omników z ludźmi przepełniały napięcie i odraza, a lokalne gangi ruszyły na ulice, by polować na omniki i maltretować je w ramach „sprawiedliwości”. Ostatecznie jedna z takich grup, której członkowie mieli w przyszłości założyć klan Hashimoto, pokonała Shion i wzięła ją w niewolę.

Hashimoto uświadomili sobie, że zamiast zabić Shion, mogą wykorzystać ją do zdobycia władzy. Postanowili zrobić z niej kukłę treningową, by szlifować swoje techniki walki. Jeśli ostrza klanu Hashimoto miały stać się najbardziej śmiercionośnymi w całym Tokio, to tylko dlatego, że naostrzyli je na skórze Shion. Omniczka posiadała robotyczną precyzję, ale kryła w sobie też iskrę nieprzewidywalności, jaką niesie ze sobą świadomość. Dla Shion wojna się nie zakończyła, zło trwało. Skrzętnie strzegła swojej tajemnicy - tego, że się hamuje, nie wkładając pełnej siły w ciosy i studiując słabości swoich ciemięzców, żeby pewnego dnia móc ich pokonać.

Zewnętrzny świat widywała z rzadka. Hashimoto traktowali ją okrutnie, a ponieważ nie miała szans poznać prawdy o swojej tożsamości, nie czuła się omniczką - tylko „nie-człowiekiem". Prędko przestała się bać swoich katów (a wręcz odnalazła coś na kształt spokoju w stałości doznawanej przemocy) i żywiła niezłomne przeświadczenie, że egzystencja musi polegać na czymś więcej niż takiej wegetacji. Pragnęła zatem jedynie zrzucić kajdany i ukarać tych, którzy zamknęli ją w klatce.

Z czasem ciemięzcy Shion, teraz szanowani członkowie klanowej starszyzny, stali się nieostrożni, uznając, że nie muszą trzymać wobec niej gardy. Shion wykorzystała tę okazję; wyrwała się na wolność, torując sobie ku niej krwawy szlak, którego zwieńczeniem było zamordowanie wszystkich czterech członków starszyzny Hashimoto. Nareszcie wzięła swój los we własne ręce. Przejąwszy władzę, stworzyła dla siebie piąte miejsce w radzie starszyzny klanu, a tym, których łaskawie oszczędziła, zaoferowała szansę: mogli walczyć o przywilej rządzenia u jej boku.

Skorzystała ze zdobytego bogactwa i władzy, aby odmienić także swoje fizyczne oblicze – zmodyfikowała swą zewnętrzną powłokę wedle własnego życzenia, przybierając budzącą strach maskę. Stała się czymś niezwykłym; ani człowiekiem, ani omniczką, jedyną mieszkanką stworzonego przez siebie i dla siebie świata. Czerpie z życia pełnymi garściami, a jej brak umiaru jest wręcz legendarny – folguje swoim zachciankom, gdy chodzi o modę, miłostki i tworzone na zamówienie motocykle. Hashimoto dobrze pamiętają usłaną trupami drogę do władzy Shion, a sadyzm przywódczyni budzi nie lada postrach. Chcąc dać wyraz swojej potędze, Shion zmusiła Toshiro Yamagamiego, kowala zniewolonego przez Hashimoto, by stworzył dla niej wyjątkową parę pistoletów z animy. Z nową bronią i poparciem Vendetty jest tylko kwestią czasu, zanim Hashimoto w pełni zapanują nad Tokio.