Życie Tamuki od samego początku naznaczone było stratą. Wcześnie został sierotą, a jego jedyną rodziną był młodszy brat, Tatenda, który cierpiał na rzadką chorobę degeneracyjną. W obawie przed utratą jedynej bliskiej osoby Tamuka poświęcił się poszukiwaniom sposobu na uchronienie brata przed bólem i przedwczesną śmiercią. Dowiedziawszy się o dokonaniach Elaine Esat w dziedzinie inżynierii cybernetycznej, zaczął studiować jej metody, szukając w nich sposobu na zażegnanie własnego nieszczęścia. Z czasem sam stał się wybitnym inżynierem i znalazł zatrudnienie w firmie Ogundimu Synergies, gdzie nad rozwojem jego kariery czuwała Yejide Ogundimu. Każdy kolejny przełom w badaniach pogłębiał jego obsesję na punkcie jednego pytania: czy cybernetyczna ewolucja może przeciwstawić się nieuchronności śmierci?

Podczas kryzysu omnicznego Tamuka zaprojektował protezę dla nastoletniego syna Yejide, Akande, okaleczonego podczas trwającego konfliktu. Miało to być jego ostatnie dokonanie jako głównego inżyniera Ogundimu Synergies, opuścił bowiem firmę, gdy wybuch związany z eskalacją zmagań zagroził życiu jego brata. Choć Tatenda dawno już pogodził się z faktem, że śmierć jest nieodłączną częścią życia, Tamuka nie zamierzał pozwolić mu umrzeć. Zaczął przeprowadzać coraz śmielsze eksperymenty cybernetyczne, dążąc do stworzenia technologii wysysającej życie z zewnętrznych źródeł i przekazującej je biorcy. Początkowe próby zakończyły się sukcesem, ale miały wysoką cenę: stało się jasne, że aby dokonać prawdziwego przełomu, będzie musiał znaleźć więcej źródeł, z których mógłby czerpać energię życiową. Pod wpływem miłości i desperacji posłał całe chmary swych dronów na pobliski obóz uchodźców wojennych, odbierając życie wszystkim jego mieszkańcom, by zdobyć dla Tatendy siły witalne niezbędne do pokonania choroby.

Dumny z ocalenia brata Tamuka upajał się zwycięstwem nad samą śmiercią. Jednak Tatenda wcale nie czuł wdzięczności. Przerażony zbrodniami, jakich dopuścił się brat, wyrzekł się go i wydał w ręce Overwatch. Tamuka został skazany na dożywocie w Posterunku Grímsvötn, gdzie zmuszony był cierpieć z powodu upływu czasu i jego bezlitosnych następstw.

Kilkadziesiąt lat później na ratunek przyszedł mu Akande Ogundimu, od dawna znany już jako Pięść Zagłady. Razem z sojusznikami uwolnił Tamukę z więzienia i zwrócił mu technologię dronów, pozwalając odzyskać młodość i na nowo ustanowić doktrynę swego przeznaczenia.