Anran wychowywano na idealnego geniusza. Jej głównym celem było wykroczenie poza i tak już niezwykle wyśrubowane oczekiwania rodziców. Gdy tylko skończyła trzy lata, sami zaczęli szkolić ją w przedmiotach akademickich i kung-fu. Kiedy była już wystarczająco duża, zapisali ją do wymagającego programu wushu-taolu i na klasyczny taniec chiński. Przez wszystkie lata poświęcone rywalizacji ignorowała kontuzje odniesione podczas treningu, by ustanawiać nowe rekordy, i nigdy nie znalazła się poza turniejowym podium. Mimo sukcesów ogłosiła wcześniejsze wycofanie się z rywalizacji. Taniec stał się dla niej zaledwie hobby, gdy rozpoczęła edukację w prestiżowej Katedrze Ognia Uniwersytetu Wuxing i postanowiła poświęcić się nauce wushu.

Rodzice powierzyli Anran liczne obowiązki domowe. Oczekiwano od niej między innymi, że pomoże wymusztrować młodszego o 3 lata brata, Wuyanga. Gdy dorastała, często podkreślali, że jej rolą jako jedynej starszej siostry jest uczenie go, wskazywanie mu drogi i otaczanie młodszego brata opieką. Szczególnie to ostatnie wzięła sobie do serca. Często ścierała się z rodzicami, uparcie stając w obronie Wuyanga za każdym razem, gdy byli niezadowoleni z jego postępów w treningu. Brała na siebie winę i odpowiedzialność za to, że odniosła porażkę jako jego mentorka. Spędziła wiele lat, traktując niedociągnięcia Wuyanga jako swoje własne, dlatego odczuła ulgę, gdy brat wreszcie odnalazł swoje miejsce w Katedrze Wody Uniwersytetu Wuxing. Kiedy jednak Wuyang ruszył własną ścieżką, gdzie nie sięgała już jej opieka, trudno jej było pogodzić się z utratą ważnej roli w jego życiu.

Anran była gwiazdą Katedry Ognia Uniwersytetu Wuxing, programu skupiającego się na kształceniu przyszłej elity strategów bojowych w kontekście filozofii sztuk walki. Choć bez wątpienia stanowiła dla innych studentów model do naśladowania, większość z nich czuła się onieśmielona jej nadzwyczajnymi kompetencjami. Każdy, kto był w stanie wytrzymać jej ostrą, lecz konstruktywną krytykę, rozkwitał u jej boku. Jeśli tylko ktoś wyrażał chęć do ciężkiej pracy, mógł liczyć na jej pomoc.

Podczas ataku Sektora Zero na Chengdu, Anran i niewielki oddział studentów Katedry Ognia otrzymali misję ewakuowania cywilów przed przybyciem właściwych sił. Sektor Zero osaczył studentów, a Anran kupiła im wystarczająco dużo czasu, by mogli się wycofać. Całą walkę wzięła na siebie. Wuyang przybył jej z pomocą w samą porę. Walcząc ramię w ramię, brat i siostra zdołali umknąć przed niebezpieczeństwem. Ich działania w Chengdu nie uszły uwadze Overwatch. Oboje zostali zaproszeni do wstąpienia w szeregi organizacji.

Gdy Anran ukończyła studia, rodzeństwo wyruszyło w podróż do Posterunku Gibraltar. Nie czekało ich jednak serdeczne powitanie – ledwo dotarli na miejsce, siły Szponu przeprowadziły szturm na bazę. Brat i siostra dołączają do walki, a Anran spogląda w przyszłość. Przyświeca jej nowe postanowienie, by pomóc Overwatch stawić czoła nadchodzącemu zagrożeniu.